strona nie dla idiotów... ..:: www.napisy.jcom.pl ::..
Halo?
- Tak? - Kto mówi?
- A o kogo chodzi? - Z kim rozmawiam?
Pomyłka.
Kto to?
- Nikt. - Wybrałaś film?
Horror. Piła 4.
Widziałam. Dno.
Bardziej obleśny niż straszny.
Tandetne gorno.
Ja tak nie uważam.
Uwielbiam Jigsawa. Zabija z wyobraźnią.
Ale masz gdzieś ofiary, bo to tylko flaki, nie postacie.
- Z kim piszesz? - Z natrętem z Facebooka.
Co pisze?
"Co tam, piękna? Ale bym cię zarżnął".
Usuń go.
Włamuje się z powrotem.
Zgłoś to.
Ale jest niezły.
Patrz.
To Channing Tatum.
Bzdura.
Serio?
Z czasów Abercrombie.
Wrabia cię.
Tak?
Z kim rozmawiam?
Z kimś bardziej wkurzonym.
Przepraszam. Nie bądź zimną suką.
Jasne. Cmoknij mnie.
Rozłącz się, a dźgnę cię w szyję aż do kręgosłupa.
Kto to?
Do ciebie.
Halo?
Kto mówi?
Trudie. A ty to kto?
Ostatni, kogo zobaczysz za życia.
To kawał. Rozłącz się.
Po co mi go dałaś?
To ciebie prześladują.
Zamknęłaś drzwi?
Nie świruj.
Niech dzwoni.
Od natręta.
"Odbierz".
To pewnie Lexy albo Karen.
- Dokąd idziesz? - Sprawdzić drzwi.
Nie!
Nie otwieraj.
Przesadzasz.
To kawał.
Ktoś założył profil, by cię nastraszyć.
Kto tam?
No kto?
Dzwońmy po gliny.
Mam otworzyć drzwi.
Nie rób tego!
Boję się!
To może być każdy - Lisa, Bailey, Wayne.
Albo Channing Tatum.
Pusto.
Co napisał?
"Nie jestem na zewnątrz. Jestem tuż obok".
Bez jaj.
Co?
Porażka. Horrory sięgnęły dna.
- Mnie wystraszył. - Zabójca z Fejsa? No weź...
Teraz na czasie byłby Twitter.
Banda nastolatków dywaguje nad horrorami,
a Śmierć ich zabija?
Do znudzenia.
To całe autoreferencjalne, postmodernistyczne biadolenie.
Przestaliby odgrzewać kotleta z 1996.
Ja lubię Ciosy.
Są straszne. Nie ma tam obcych, zombie ani Azjatek-zjaw.
Jest autentyzm w gościu z nożem, który... zalicza.
To mogło być naprawdę.
Nie zdzierżę.
Sequele są takie same.
Zawsze na początku ginie laska, która odebrała telefon.
Przewidywalne. Zero zaskoczenia.
To cię zaskoczyło?
Za co?
Za dużo gadasz.
Stul ryj i oglądaj.
Boskie. Oglądałam pięć razy, a wciąż mnie wciąga.
Serio? Nie kapuję.
To jak ze Strefą mroku.
- Film w filmie. - Wiem.
Ale to nielogiczne.
Skoro początek Ciosu 7 to Cios 6,
to czy Cios 6 zaczyna się Ciosem 5, a ten Ciosem 4?
Za dużo myślisz.
W przeciwieństwie do scenarzysty. Dlatego tego nie oglądam.
Jak możesz?
Mieszkamy w Woodsboro.
Co z tego?
Mówiłaś, że to jest na faktach.
Trylogia opiera się na przeżyciach Sidney Prescott.
Potem zagroziła im sądem i zaczęli wymyślać.
W Ciosie 5 podróżują w czasie. To najgorsza część.
Co rok to samo. Nie masz dość?
Przynajmniej wypromowali nasze miasto.
Słyszałaś?
Nie.
A ja tak.
Nie próbuj mnie wystraszyć.
- Nie próbuję. - Wciąż to robisz.
Nieprawda.
Dokąd idziesz?
Słyszałam coś!
Chcesz mnie nastraszyć.
Nie chcę.
I jak?
Nie zamknęłam okna.
Odbierz.
Marnie?
Dobra.
Halo?
Kto mówi?
Marnie. A ty to kto?
Ostatni, kogo zobaczysz za życia.
Co?
Sorka. Musiałam.
Ty mendo!
To nie było śmieszne!
Co roku mi to mówią.
Nie wiem, co cię tak...
Dobre.
Zgaszone światła? Leżący telefon?
Powinnaś kręcić horrory.
Gdziekolwiek jesteś.
Niech zgadnę.
Przejdę przez próg, a ty skądś wyskoczysz?
Niezłe wyczucie czasu.
Ale nie masz programu i nie możesz gadać jak Śmierć.
Mogę.
Kto mówi?
Żaden program.
- Trevor? - A mam jego głos?
Traktuj mnie jak reżysera swojego filmu.
Masz rozrywkową rolę, nie spieprz tego.
Jakiego filmu?
Tego, w którym gra Marnie, ale ona usłyszała już "cięcie".
Ty grasz cycatą blondi, z którą trzeba się zabawić przed zabiciem.
Mam średnią 4,0 i IQ 135.
Co zrobiłeś Marnie?
Leży w wyciętej scenie.
- Mało śmieszne. - Takie są horrory. Żyjesz - umierasz.
Lepiej uciekaj.
KRZYK 4
tłumaczenie: zacharLecter <>
korekta: djdzon <>
http://kinomania.org
Jak się podoba?
Dziś rocznica.
- Dzieciaki... - Mówiłam o wystawie.
PORZUCIĆ CIEŃ SPOTKANIE AUTORSKIE DZIŚ O 13
- Ładna. - Zagroziłam właścicielowi, że zabiję mu kota, jak będzie źle.
Nieźle.
40 na godzinę. Uważaj!
Przepraszam!
Kirby...
Zanim wsiądziesz, obiecaj, że mnie nie zabijesz.
Czemu?
Trevor do mnie dzwonił.
Czemu akurat do ciebie?
Bo nie odbierasz, a że masz u mnie posłuch, to zapytał mnie.
O co?
Jak bardzo jesteś zła.
Nie mówmy o tym.
- Trevor do mnie dzwonił. - Do ciebie też?
Boi się, że przyjazd twojej kuzynki zniweczy jego plany przeprosinowe.
Pomysłowo.
Widziałaś się już ze Żniwiarzem?
- Aniołem śmierci? - Co?
Z kuzynką.
Ostatni przystanek promocji książki, pierwszy na nowej drodze życia.
Dzięki niej lubię horrory.
Powiedz jej to.
Ja słabo ją znam.
Gdziekolwiek jest, giną ludzie.
Tylko nie ona.
Film o niej powinni raczej nazwać Oszukać przeznaczenie.
Co chce ta Jenny Randall?
Nie znoszę jej.
Cześć, Jill.
Czemu?
Jenny, to ty?
Twój ulubiony horror?
Kto mówi?
Co chce?
"Kto mówi?"
Odpowiedz. Twój ulubiony horror!
Rozłączam się.
Ciekawe.
Miałam podobny telefon rano od Marnie.
- Co? - Uważaj!
Patrz, jak jeździsz!
Minęłaś znak stopu.
Przepraszam.
Anioł śmierci.
Burmistrz kazał je ściągnąć do lunchu.
Zostało 25.
Dzień dobry.
- Joe. - Dzień dobry.
Obchody rozpoczęte.
Pewnie licealiści.
Tragedia jednego pokolenia żartem dla drugiego.
Tak to już będzie.
Szkoda, że nie byłam wtedy w policji.
Śledztwo z dreszczykiem buduje więzi.
Co u Gale?
Dobrze.
Pisze.
Powieść.
Zjemy w aucie ciasto cytrynowe?
Dziękuję, ale nie mogę.
Jedzenie ciasta to nie zdrada.
Zdrada diety.
Szeryfie Riley, zgłoś się.
Mów.
Proszę przyjechać do domu Randallów. Jest źle.
Naprawdę.
Jest z nami autorka Porzucić cień.
Seria Cios na podst. książki Gale pewnie przeszkadzała ci zapomnieć?
Nie winię jej. To przeszłość.
Ja sama musiałam się odnaleźć.
Więc napisałaś książkę.
Sidney Prescott i pochlebna recenzja Porzucić cień.
- Do roboty, Gale. ROZDZIAŁ PIERWSZY
Odnajdź się.
Szkoda tylko...
że nie wiem,
o czym pisać!
Coś nowego?
Wersja 2.0.
Całkowicie mobilna.
Oglądacie Hallpass Robbie'ego Mercera.
Jestem z gorącą Olivią "Tu mam oczy" Morris.
Pytanie z okazji obchodów masakry: Twój ulubiony horror?
- Stać cię tylko na te durne pytania? - Z czego to?
Z pierwszego Ciosu.
Cześć, Charlie.
A jaki jest twój ulubiony horror, kinomanko Kirby?
Bambi.
Palant.
Śmieszne.
- Ma cię gdzieś. - Bzdura. Leci na mnie.
"Marzenia", co? Dupek.
Charlie cię lubi.
A ja jego.
Dręczyć, męczyć, sprawiać, by się wił.
Żeby tylko.
- Witam i na razie, Trevor. - Pogadamy?
Ktoś, się o ciebie martwi.
Ktoś, kto cię uszczęśliwiał.
Ktoś, kto nie powinien był cię zostawiać.
Zostawiasz, gdy odkładasz słuchawkę czy wylatujesz z kraju.
Wyznając miłość osobie, która daje ci wszystko,
a potem ją zdradzając, już jej nie "zostawiasz".
Trevor dostaje kosza na żywo w Hallpass. Twój ulubiony horror?
Pokażę ci.
Zaczęłam wierzyć, że chcę być ofiarą.
To było nie do przyjęcia.
Usiadłam więc i zaczęłam pisać rolę dla siebie.
Rolę, w której porzucam strach i idę ku światłu.
Porzucić cień.
Czas na autografy. Kupujcie, póki są egzemplarze.
Bestseller na liście New York Times.
Miło cię widzieć.
Gratuluję.
- Nie czytałam jeszcze... - Teraz masz okazję.
Cześć, Dewey.
- Gale, jesteś. - Co się dzieje?
Przepraszam, podobno...
Niech nikt przez chwilę się nie rusza i nie odzywa.
- Nikogo nie wypuścimy. - Musicie akurat teraz?
- To akcja policyjna. - O co chodzi?
- Zostaw to policji. - Mówię do męża, pani zastępco.
Podejrzewamy, że zabrano telefon z miejsca zbrodni.
Judy namierzyła go. Jest tutaj.
- Reszta jest poufna. - Nie dla mnie?
Szeryfie, tutaj.
Tam.
Bagażnik.
Nie zbliżać się.
- Nie teraz, Sid. - Wypożyczyłam je.
Zamknąć teren. To miejsce zbrodni.
Zabrać kamerę. Odsunąć się.
- To jakiś żart? - Nie sądzę.
Nie uwierzysz...
- Nie podchodź. - Tylko spojrzę.
Esej na wtorek o tym, czemu Woodsboro...
Wszystko z opcją ON/OFF powinno być na OFF.
- Jakie wieści? - Jenny Randall i Marnie Cooper nie żyją.
- Co? - Zadźgane...
- Twój ulubiony horror? - Zamknij się!
- Dziennikarze jadą! - To nie koniec lekcji!
Mają refleks...
W tym tygodniu rocznica masakry w Woodsboro.
Morderstwo dwóch dziewczyn
zbiegło się z przyjazdem Sidney Prescott.
Historia żywcem wyjęta z książki Gale Weathers.
- Pani Riley... - Hoss.
- Pierwsza dama. - Perkins.
- Przesłuchuje. - Wspaniale.
Nie mogę cię wpuścić.
- Aresztujesz mnie? - Jak będzie trzeba.
Za utrudnianie śledztwa można mieć nie lada rozprawę.
Możesz sobie pracować z moim mężem,
możesz mu piec ciasteczka,
ale jak chcesz być jak on, to zapuść wąsa, bo się ośmieszasz.
Proszę. Sidney, przepraszam na chwilę.
- Cześć, Gale. - Wytłumacz pani kuchareczce,
że mam prawo tu być.
Jeśli ktoś kogoś zabił, to...
To poufna informacja.
Piszą o tym w internecie.
- Serio? - Tak!
- Wszyscy wiedzieli o tym przede mną. - Chce uczestniczyć w śledztwie.
Znasz zwrot
"napisałam o tym książkę"?
- Jaki to ma związek z... - Napisałam o tym książkę!
- Zbrodnie Woodsboro? - Nie jesteś już dziennikarką.
Nie traktuj mnie jak media.
Pomogłam to rozwiązać.
Trzy razy. Nas dwoje. Pamiętasz?
Ale teraz jestem szeryfem.
Nie będziemy współpracować?
Nie mogę.
Skoro nie chcesz po dobroci, to załatwię to po swojemu.
Robisz gówniane ciasto cytrynowe.
Nieprawda.
Dziękuję.
Dwoje licealistów twierdzi,
że otrzymało rano pogróżki z telefonów ofiar.
Olivia Morris i Jill Roberts.
Kuzynka Sid.
Tutaj, szeryfie.
Cześć, Sidney.
Miło cię widzieć, pomimo okoliczności.
Trzymasz się?
Podobno ktoś do was dzwonił.
Do nas... "Twój ulubiony horror?"
Głosem zabójcy z Ciosu. Tego od ciebie.
Jestem Kirby, ich koleżanka.
- Do ciebie nie dzwonił? - Nie.
To źle?
- Zginę przed nimi? - Nie.
Chyba.
Jasne, że nie. Bądźcie ostrożne.
Słyszałyście? Będę następna.
Muszę wyjeżdżać.
Niestety musisz zostać.
Nikt cię nie podejrzewa, ale nie możemy też nikogo wykluczyć.
Jesteś istotnym świadkiem, jako że znaleziono w twoim aucie dowód.
- Będziesz objęta całodobowym nadzorem. - Co za ulga.
Tu Rebecca. O ja pierdolę!
To prawda. Zarżnął dwie. Bank rozbity!
Zupełnie jak nie u nas.
Myślałam, że chodzi o piar, a tu...
Strzał w dziesiątkę.
Oddzwonię.
Ale się podjarałam. Szaleję za panią.
- Miło mi. - Rebecca Walters.
Wychowałam się na Top Story z Gale Weathers.
- Teraz Gale Riley. - Tak, w imię miłości.
- Ile to już? - 10 lat.
Jak w Ciosie 3. Łał.
Ale to dobrze. Wasza miłość jest jak z filmu.
W realu nigdy byście nie...
Pogrążam się.
Gratuluję rzucenia pracy. Chce pani poprawić zszarganą opinię?
Zaraz poprawię ci twarz
moją zszarganą opinią.
Nadal mam pazur.
Jaka przewrażliwiona.
Ładniutka.
Po tym, co przeszła, pewnie ma wszędzie blizny.
To moja siostrzenica.
Też mam blizny.
Ale nikt o nie nie pyta.
Nie chciałam...
Mówiła w sensie "niezłe blizny".
Co tam.
Jak ty i Gale się trzymacie?
Ja dobrze.
Gale gorzej.
Małe miasteczko, zaściankowy mąż.
Nie ma natchnienia.
Między wami dobrze?
Ktoś napisał
"Nawet z najgorszej sytuacji można znaleźć wyjście.
Ku lepszemu".
Porzucić cień Sidney Prescott, strona 220.
Muszę lecieć.
Dzięki, że wpadłeś.
Wiele razem przeszliśmy.
Teraz też przejdziemy.
Zamknij drzwi.
To tylko ja.
Co ty wyprawiasz? Tam są gliny!
Jestem jak ninja.
Co tu robi Sidney Prescott?
To jak reality show z seryjnym mordercą.
Odsuń się od okna.
Nie masz prawa tu być.
Podobno dzwonił do ciebie morderca.
Akurat cię to obchodzi.
Ze mną byłabyś bezpieczniejsza.
Nie ufam ci.
Zaufałabyś.
Wybacz, nie wiedziałam...
Właśnie wychodzi. To mój eks.
Chciałem się upewnić, że...
Cześć.
Miło cię poznać osobiście.
Chciałem pożyczyć twoją książkę.
Na żywo jesteś niższa.
Co?
Nic. Przypominasz mi...
mnie.
- Zamknij okno. - Dobranoc.
Przepraszam.
Robię ostatni obchód.
Dzięki.
Pamiętasz mnie?
- Słucham? - Z liceum. Judy Hicks.
Chodziłyśmy razem na lekcję wychowawczą i kółko teatralne.
Grałyśmy w Piotrusiu Panie. Ja byłam Zaginionym chłopcem.
A ty Tygrysią Lilią.
Nie kojarzę.
Miałaś swoje przejścia.
Miło znów cię widzieć.
Wzajemnie.
- U góry gra? - Miałeś czekać na zewnątrz.
Odwaga na cztery litery.
Jaja.
Olivia Morris. Sąsiadka. Jest na liście.
Chciałbym taką sąsiadkę.
Ostrzegam cię, Mary. Bo ci dowalę.
Odwal się!
- Halo. - Co porabiacie?
- Oglądamy Wysyp żywych trupów. - Dwóch masz w aucie przed domem.
- Gliny. Wpadniesz? - Anioł śmierci w domu?
- W gościnnym. - Wystarczy, że mieszka obok.
- Mama w domu? - U chłopaka.
- Strasznie tu w nocy. - Trupy są w aucie, więc spoko.
Zadzwoń jutro.
- Nie wpadnie? - Boi się Żniwiarza.
Słuchaj.
- Tak? - Twój ulubiony horror, Olivio?
Marna podróba. A słyszałaś? Będzie Ciosoton.
I tak mama mnie nie puści.
- Trevor. Pogadam z nim. - Trevor dzwoni.
- Znowu. - Co chcesz?
- Pogadać z Jill. - Tutaj Kirby.
Wybacz, Jill monitoruje połączenia od byłych chłopaków.
Co tam się dzieje?
Czekaj. Co mówi?
- Nie jestem Trevor. - Co? Nie słyszę.
- Nie jestem Trevor. - To czemu masz jego komórkę?
- Udaje Śmierć. - Coś z nim nie tak.
- Chcę pogadać z Jill. - Ale ona z tobą nie.
No panie Śmierć. Wyszepcz mi to pytanie.
- Dobra. Jak film? - Jaki?
- Wysyp żywych trupów. - Skąd wiedziałeś?
- Bo jestem w szafie. - Ściemniasz.
- Co jest? - Trevor zachowuje się jak ktoś obcy.
- Bo nie jestem nim! - To, kurwa, kim?
Otwórz szafę.
- Wiesz, że jest tu pełno glin? - Zdążę kogoś zarżnąć.
Pogadam z nim.
- Co tam się dzieje? - Nie wiem.
No otwórz.
- Za Chiny cię tam nie ma. - Sama zobacz.
Kirby, to nie jest śmieszne.
Kłamca. Mam dość.
Nie mówiłem, że jestem w twojej szafie.
Pomocy!
- Niech ktoś pomoże! - Hoss! Perkins!
Cholera.
Przestań!
Witaj w domu. To dopiero początek.
Weź mnie. Boisz się?
Myślisz, że wciąż grasz główną rolę?
- To nie film. - Jeszcze.
- To niewinni ludzie. - Daruj sobie. Wylansowałaś się tym.
A co z ludźmi, których zostawiłaś? Mam plany co do ciebie.
Rozetnę ci powieki byś widziała, jak dźgam cię w twarz.
Gdy nadejdzie czas, zginiesz.
Poczujesz smak cierpienia.
- Sidney! - Jill! Nie wchodź.
- Czy... - Nie patrz.
Mówiła, że jesteś aniołem śmierci.
Uważaj!
- Zajrzę tam. - Jest tu!
Gdzie?
Uciekł.
- Jill? - Precz.
Co się stało? Boże, Jill...
Chodź. Zajmę się tobą.
Nic ci nie jest?
- Uciskaj. - Nikogo tam nie ma.
- Zgłoś to. - Robi się.
Nic ci nie jest?
Idź na górę.
To twoja wina.
Zupełnie jak twoja matka!
Rozejść się.
Nie chciałam tego powiedzieć.
Nie chcesz tego opatrzyć?
- Co się tu nawyprawiało? - Widziałem go dwa domy dalej...
- A ja chciałem mu odciąć drogę. - No i?
- I wpadłem na Hossa. - Musiał zawrócić. Jest jak duch.
- Przepraszamy. - Naprawdę.
Dobra. Idźcie już.
Oglądacie na żywo Hallpass w godzinie próby.
Dzień poległych zakończył się morderstwem.
Ofiarą padła Olivia Morris, która wciąż dawała mi kosza.
Podobnie Jenny Randall i Marnie Cooper. Nasze dziedzictwo wraca do życia.
- Nagrywasz to? - Nadaje przez internet.
- Wyłącz. Mam sprawę. - Nie ma opcji.
Już, kurwa!
- Prowadzicie licealny DKF, tak? - Charlie. Ja go ubezpieczam.
- Nazywa się Klub Filmowy. - Znacie szkolnych kinomanów.
- Chyba. - Może więc razem złapiemy mordercę?
Dwie generacje super dziennikarzy razem.
Co powiecie?
- Kocham cię? - Bingo.
Dajcie mi listę fanatyków gore, a ja może dam coś wam.
Może wizytę gwiazdy w klubie? Czyli mnie.
- A Sidney? - Co z nią?
Utrzymujecie kontakt, prawda?
Jej obecność byłaby czymś dla klubu.
Sidney to gwiazda.
Ona to Daniel Radcliffe, a ja J. K. Rowling.
- Ale ze słabym popytem. - Bzdura.
Kości masz całe. Musisz odpoczywać.
Randall chce, byś napisała jeszcze trzy książki.
Wpisz do kontraktu dowolną kwotę.
Po zamknięciu śledztwa lecimy do Nowego Jorku.
Wywiad dla Today, The View, Nancy Grace, MTV News.
Mogę zadać pytanie?
Czytałaś moją książkę?
- Czekam na film. - Koniec promocji.
Pogódź się. Zawsze będziesz ofiarą.
Wykorzystaj to.
Wiem, że zależy ci na czytelnikach.
Jesteś światełkiem w tunelu dla tych samobójców.
Zdarzył się cud.
Sprzedaż wzrośnie o 100%.
Miliony ludzi pozna twe przesłanie, a ty będziesz spać na czekach.
- Każdy skorzysta. - Już cię nie potrzebuję.
Zwalniam cię.
Zwalniasz?
Dobra.
"Czytałaś moją książkę?".
To dlatego, że nigdy nie pije ani nie dyma.
Jeszcze mnie przeprosi.
Tylko czekać.
Wróci z podkulonym ogonem.
- Mówi Rebecca. - Daj Sidney.
- Przekażę wiadomość. - Więc przekaż siebie.
- Notujesz? - Tak. Słabo słyszę,
jestem w szpitalu. Proszę zaczekać.
Mam czas. Ty nie.
Dziwne hałasy w tym szpitalu...
Odgłosy jak z parkingu. Ciemnego i opuszczonego.
Ale jeśli lubisz szpital, to umieszczę cię...
...w kostnicy!
Nie!
Pomocy!
Nie mogłeś uciec, gnoju.
Śledztwo jest w toku.
Podążamy za kilkoma poszlakami.
Im mniej powiem, tym lepiej.
Jakieś pytania?
Czemu te zabójstwa wzorowane są na tych sprzed lat?
Nie teraz, skarbie.
Moi podwładni ciężko pracują.
Niebawem przywrócimy tu spokój.
Włazić na górę!
Odsunąć się.
Pilnować klatki schodowej.
- Widzicie kogoś? - Pusto.
Pusto, szeryfie.
- Przywrócicie spokój? - A co miałem powiedzieć?
Może nie mam munduru, ale mam poszlakę.
Daj znać, kiedy wrócisz do mojego zespołu.
Z drogi, amatorzy.
Witajcie na spotkaniu Klubu Filmowego.
Są to usankcjonowane zajęcia pozalekcyjne.
Szczebel pod chórem, dwa ponad Nintendo Wii Fit.
Dziś z dumą gościmy Sidney Prescott.
Jamie Lee Curtis i Linda Blair mogą się schować.
Dzięki.
- Kręcisz to na żywo do sieci? - Każdy będzie tak robił.
- Tego właśnie brakuje zabójcy. - W jakim sensie?
Jak chce być na czasie, to powinien kręcić swe ofiary.
Nasz chory rzeźnik musi być cool.
Nagrywasz na żywo, by przed złapaniem wrzucić wszystko do sieci.
Ty i twe dzieło stajecie się nieśmiertelni.
- Nie mówię o nim. - Nie mówi o mnie.
Kto może być zabójcą?
Zdecydowanie fan Ciosu, tworzący raczej screamake, nie shriequel.
- Nazwy własne. - Nastały czasy remake'ów.
Tylko na nie studia łożą. No i zasady się zmieniły.
"Niespodziewane" stało się banalne.
Zajebiste otwarcie, dynamiczny montaż i krwawsze zabójstwa.
Widownia oczekuje zasad oryginału.
Zostały więc one odwrócone.
Teraz przetrwają tylko geje.
Skąd pewność, że zabójca podąża zasadami remake'ów?
Struktura oryginalnego Ciosu jest oczywista.
Dwie laski zabite pod nieobecność rodziców?
A potem zmasakrowana szkolna piękność?
- Wiemy, do czego to zmierza. - Do imprezy.
Bingo. Rzeźnia z udziałem głównej obsady.
Oby były cycki.
Jest dziś jakaś impreza?
Ciosoton.
Coroczny maraton siedmiu części Ciosu.
Dziś?
- Na zewnątrz czyha morderca-naśladowca. - Będzie grubo.
- Odwołajcie to. - Nie tylko my robimy dziś imprezę.
- W której palantowni się to odbędzie? - Czas na pytania.
- Pytam serio. - To wiedzą tylko zaproszeni.
Nie powiecie?
Pracujemy razem.
- Zostajecie na pytaniach? - W życiu. Idziemy.
Wypas.
Normalnie jak areszt domowy.
Czasem ludzie mówią, że cię rozumieją,
choć nie mają zielonego pojęcia...
Ja rozumiem.
Żal mi Olivii.
A mnie twojej publicystki.
Jak znosisz te ciągłe spojrzenia?
Spojrzenia?
Ja bym nie mogła. Tak jakby odbierali ci życie.
Nie użalam się nad sobą.
Skupiam się na bliskich.
A reszta się ułoży.
Ocaliłaś mnie.
Ledwo się znamy jako rodzina.
Ciekawe, czy też bym tak zrobiła.
Obyś nie miała okazji.
Jak co, to będę w mojej celi...
Pokoju.
Pokój ma cały oklejony taśmą. Taki mam widok z celi.
- Poryte to. - Zrozumiałaby.
Chciała, bym się spotykała z ludźmi.
Nawet jeśli miałoby to być na planecie Zjeby.
- Jest nawet zjeb Trevor. - Cześć, Kirby.
- Co on tam robi? - Może sądził, że przyjdziesz.
Po wczorajszym zajściu?
Matce kompletnie odwaliło.
Ty bądź grzeczna, ja zabawię się za nas obie.
- Będziemy w kontakcie. - Trzymaj się.
Siemasz, Śmierć!
Dzięki.
Klub dziękuje za przyjście na trzeci Ciosoton.
Kto wypije, gdy tylko straci zasięg w komórce?
Kto wypije, gdy tylko zobaczy za drzwiami lodówki bezbronną osobę?
Kto wypije na każde zawołanie?
Zaczynamy Ciosoton!
FILM ROBERTA RODRIGUEZA
Złaź!
Zabieraj dupę!
NA PODSTAWIE ZBRODNI WOODSBORO GALE WEATHERS
Znów w akcji.
Rozdział pierwszy nowego dzieła czas zacząć.
Gdy zamieszkałam tu, nie sądziłam, że przyczynię się znów
do rozwiązania tych...
Co jest?
Gale, gdzie jesteś?
Na Ciosotonie przy opuszczonej stodole na Fort Dillon Road.
Podłożyłam kamery, zabójca chyba zaatakuje.
Skąd wiesz?
Dzieciaki mówiły, że remake'i muszą przebić oryginał.
Wszystko się kręci wokół Ciosów. To autoreferencjalne!
- Jakie auto? - Tak mówią.
Przyjeżdżaj tu.
Ty złapiesz zabójcę, ja zdobędę materiał.
Niby działasz w pojedynkę.
Nie zaczynaj.
Dzięki za zaufanie. Muszę naprawić sprzęt.
Cholera.
Brawo.
Jestem pod wrażeniem. Tak jakby.
- To mi wystarczy. - Jest chętna.
Halo?
- Kto mówi? - Spodziewasz się kogoś?
Nie.
Nie znam cię, ale już cię nie lubię.
- Hicks, ile masz do Fort Dillon Road? - Maks pięć minut.
Gazem.
Spójrz przez okno.
Za tobą!
Stać!
Z drogi!
Szlag.
- Uciskaj na ranę. - Złapałeś go?
Nie. Oby kamery coś zarejestrowały.
- Była też inna. - Co?
Na górze była kamera internetowa.
Nagrywała mnie.
- Internetowa? - On nagrywa morderstwa.
Teraz to on kręci film.
Nie podoba mi się nadzór nad Sidney.
Policjanci zawsze wtedy giną.
Co?
Jak nie jesteś gliną w stylu Willisa, to masz przesrane.
- Nie wszyscy filmowi gliniarze giną. - Fakt. Chyba że na dzień przed emeryturą.
Żółtodziób. Żona w ciąży. Giniesz.
Albo gdy masz przystojniejszego partnera.
- Czyli mnie. - Czyli mnie.
Idę na obchód. Zaraz wracam.
Cholera. Nie powinienem był tego mówić.
Nowa dekada. Nowe zasady.
Prędzej ja będę leżał bez oczu i z jęzorem na wierzchu.
- Różnie może być. - Muszę się tego nauczyć.
Ja pójdę.
Bądź ostrożny.
Jak zawsze.
Przed egzekucją.
Widziałeś otwarte okno podczas ostatniego obchodu?
Zgłoś się.
- Cholera. - Ale miałeś minę.
O kurwa!
Ja pierdolę.
Gdzie jesteś?
Jebany Willis.
- Wybacz. Ktoś zdjął dzwonki. - To ja. Chciałam je naprawić.
- Byłam w sklepie. - Zakupy robiłaś?
By odreagować. Została jeszcze jedna torba.
Zaraz wracam.
Jill, odbierzesz?
Dom państwa Roberts.
Masz talent do przetrwania.
Ale po co żyć, skoro nie masz już dla kogo?
- Kim jesteś? - Włącz kanał 6.
- No kim?! - Włącz. Obejrzyj zapowiedź.
...ledwo uszła z życiem ostatnia ofiara, żona szeryfa - Gale Riley,
będąca w ciężkim stanie po serii ciosów nożem.
Agresor uciekł z miejsca...
- Warto było wracać? - Czemu to robisz?
Przyjaciele są ważni, ale z rodziną boli bardziej.
Prawda?
- Nie rozumiem. - Bliscy ci ludzie.
A najbliższa jest zawsze rodzina. Więzy krwi.
- Nie. - Za późno. Możesz tylko patrzeć.
JILL: Matce odbija! Zabierz mnie od niej. KIRBY: Już jadę.
Jill nie ma w pokoju.
Jest u Kirby. Dzwoń, by ją odwiozła.
- No dalej... - Zostaw wiadomość.
Nie odbiera. Co się dzieje?
Morderca dzwonił. Chce najpierw zabić rodzinę.
Chodźmy do policjantów.
Nie ma ich.
- Zniknęli. - Jedźmy do Kirby.
Frontowymi.
Pchaj od dołu.
Uciekajmy.
Jill, przepraszam...
- Co tu robisz? - Widziałam tu kogoś.
Gdzie Hoss i Perkins? Nie zgłaszają się.
Czyja to krew?
- Kate. Zaatakował nas. - Gdzie ona jest?
- Przy drzwiach. - Prowadź.
Zostań.
Zgłaszam zabójstwo w domu Robertsów. Perkins i Hoss zniknęli.
- Przyjęłam. Znajdziemy adres. - Przykro mi.
Wyjdziesz z tego. Obiecuję.
Od teraz wszystko będziemy robić razem.
Delikatnie.
Obiecasz mi coś?
- Jasne. - Złap tego skurkobańca.
Załatwione. Kocham cię.
- To był kompletny chaos. - Nie wierzę.
To żona szeryfa. Nie odwołaliśmy i co?
- I co teraz? - Uspokój się. To ma sens.
Rebooty muszą mieć mocniejszy finał.
Oryginał kończył się na imprezie, więc w remake'u...
Impreza jest zmyłą.
- Nowe zasady. - Właśnie.
Wybaczcie, ale włączam Cios 7. Muszę dokończyć maraton.
Wolę nie. Nie po tym, co spotkało Olivię.
- Uwielbiała go. - Masz tu niezłe klasyki.
Suspiria, Nie oglądaj się teraz...
Niczym mnie nie zaskoczysz.
Kto pierwszy zagrał Leatherface'a?
Gunnar Hansen.
Czułaś ten impuls między nami?
To ja. Mam moce.
- Aż mi staje. - Wali was? Gracie w quiz?
Gliny przyjadą i zamkną mi stronę. Mamy przesrane.
- Racja. - A ty skąd?
Wszedłem przez drzwi. Kirby, lepiej je zamykaj.
- Sorka. - A ty tu czego?
Przyszedłem na afterparty.
To jest antyparty. Tylko na zaproszenia.
Jill mnie zaprosiła.
No to co tam?
Słucham?
Wysłałaś mi eskę, że Kirby robi afterparty.
- Z twojego numeru. - Że co?
Gdzie mój telefon? Chyba zostawiłam w twoim aucie.
Nic mu nie wysyłałam.
Udowodnię to.
Siemka, chłopaki.
Jak to jest być współwinnym zbrodni? Przesadziliście z żoną Deweya.
- Mam przerąbane. - To kto wysłał tego SMS-a?
- Mamy przyjąć, że mówisz prawdę? - Przecież zgubiłeś komórkę.
- Kupiłem nową. - Ach tak?
A to dobre.
Dewey, tu Hicks.
- Mów. - Kate Roberts nie żyje.
- A Sidney uciekła. - Co się stało Kate?
- Zadźgana jak reszta. - A Jill?
- Nie mam pojęcia. - Gdzie byli posterunkowi?
Leżeli zadźgani w radiowozie.
Seria ciosów.
Dobra.
Jadę.
Pomyłka.
- Kto to był? - Nikt.
- Wybrałaś film? - Horror. Piła 4.
Widziałam. Dno. Bardziej obleśny niż straszny.
Charlie, przysiądziesz się?
Oto Hallpass Extra.
Tej nocy jest szansa,
że Charlie Walker
zamoczy.
Nie mogę wyjawić, gdzie jestem,
powiem tylko,
że bycie szkolnym frajerem może stać się modne.
Zobaczymy.
Jest tam kto?
Wiem, że oglądasz,
ale czas, byś podjął kroki...
Ja?
Ty nie możesz?
Już je podjęłam.
Podobasz mi się.
Szczególnie gdy jestem sama i wystraszona.
I pijana.
Widzieliście Jill?
Jest u góry. Chcesz ją chronić, a nawet nie umiesz jej znaleźć.
- Nikogo tu nie ma. - Uwielbiam ten kawałek.
Już myślą, że po wszystkim,
włazi Śmierć i jebs!
Przeszkadzam?
Ja pier...
Kto cię tu zaprosił?
Na pewno nie ty.
Idę na górę.
Wynocha!
Jestem pijany, więc sorka za odbiór.
Zobaczmy, co u Charlie'ego
lub też "U Trevora i Jill".
Licealna intryga. Na co komu morderca wobec takiego dramatu?
Tak lepiej.
Czekaj. A zasady?
Jestem gejem!
Jeśli to coś da.
Telefon był w twoim pokoju.
Nie ma żadnej eski do Trevora. Kłamca.
Gdzie on jest?
Poszedł cię szukać na górze.
Nie ma go tam.
Może są na zewnątrz.
Sorka, że tak wyszłam.
To nic. Chodź.
Uciekajcie...
- Balkon. - Nie ma innej drogi?
Możemy wyskoczyć.
To dwa piętra. Daj komórkę.
Właź pod łóżko.
Właź, siedź cicho i nie wychodź, aż będzie po wszystkim.
Zaufaj mi.
Rozumiesz? Wszystko okej? Uciekaj, Jill!
- Gdzie jesteś? - U Kirby. Morderca tu jest. Pomóż.
Jadę.
Wezwij wszystkich na Whispering Lane 329.
Wszystkie jednostki na Whispering Lane 329.
Sorka. Wzywałam policję, ale ktoś chyba zepsuł router.
- Dodzwoniłam się z komórki. - Gdzie Jill?
Wchodź.
Jest tu pokój, w którym możemy się zamknąć.
Słyszałam, jak krzyczałaś do Jill. Uciekła?
Powinna być bezpieczna.
Kirby, wpuść mnie!
Nie, to krew Robbie'ego.
Ktoś tu jest, wpuść mnie.
Nie wpuszczaj, jak mu nie ufasz.
No wpuszczaj!
- Odsuń się od drzwi. - To ja, wpuść mnie!
- Odsuń się! - To ja!
- Nie mogę... - Że, kurwa, co?
Wybacz.
- Za tobą! - Uważaj!
Nie, proszę... Zostaw go!
To Charlie'ego.
Przekaż Sidney, że z jej winy polecą dziś głowy.
Chyba że zajmie jego miejsce. Będę szybki.
To on.
Pójdę po Jill. Musimy się trzymać razem.
Zagaduj go. Zaraz wracam.
- Puść go. - Podobno lubisz horrory.
Ale czy tak bardzo jak jego? Dziś będziesz bohaterką Ciosów.
Nie, to on jest ekspertem.
Pytanie próbne. Broń Jasona.
- Maczeta. - Brawo. Znasz ten gatunek.
A Michaela Myersa?
- Nóż rzeźnicki! - Leatrerface?
Piła. Przestań!
Jak co, to Sidney pomoże. Freddy Krueger?
- Palczaste ostrza. - Który film rozpoczął modę na slashery?
Halloween, Teksańska masakra piłą mechaniczną,
Ostatni dom na lewo czy Psychoza?
Psychoza!
Żaden! Podglądacz Michaela Powella.
Pierwszy film, gdzie widownia utożsamiała się z mordercą.
Daj mi ostatnią szansę.
No dobra.
Pytanie ratunkowe.
Tytuł remake'u przełomowego horroru, w którym...
Halloween, Teksańska masakra,
Świt żywych trupów, Wzgórza mają oczy,
Amityville, Ostatni dom na lewo,
Piątek 13, Koszmar z ulicy Wiązów,
Krwawe walentynki, Kiedy dzwoni nieznajomy,
Bal maturalny, Krwawe święta,
Dom woskowych ciał, Mgła,
Pirania... Któryś z tych?
Zgadłam. Zgadłam!
Wygrałam.
Mnie nie zagnie.
Jeszcze chwila.
Podejmuję kroki.
Cztery lata zajęć, a ty dopiero mnie zauważyłaś?
Za późno, dziwko!
Spokojnie, bez pośpiechu.
Na filmach trwa to krócej, co nie?
Oglądając filmy wiele można się nauczyć.
Z fabuł, gdzie chcą zabić ciebie.
Gdzie Jill?
Myślisz, że ona ucieknie?
Albo ktokolwiek?
- Jill... - Siemka.
Zaskoczona?
To patrz.
Nadeszła pora
zakończenia transmisji.
Wszystkim się zająłem.
Mam świetny materiał z zabójstwa Robbie'ego.
Lepszy niż Jenny, Marnie czy Olivii.
Potem zmontujemy. Czas zrzucić winę na Trevora.
Skoro o nim mowa...
Nic ci to nie mówi?
- Proszę... - Ryj!
Wszystkiego nauczyłem się od ciebie.
Ty niby miałaś złego chłopaka?
Ten tu mnie dymał, rzucił i bynajmniej nie uczynił sławną.
- Kochałem cię! - Zamknij ryj!
To od gliniarzy.
Dla obrony.
Proszę...
To, że ich zabiłeś,
nagrałeś,
wiele dla mnie znaczy.
- Co ty pieprzysz?! - Mnie się nie zdradza!
Kurwa!
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Niezupełnie. Jesteśmy zawodowcami.
Gotowa na trzeci akt?
Domyślasz się?
Trzymając się zasad, Trevor jest odpowiednikiem Billy'ego.
A my niewinnymi ofiarami. Sidney i Randym.
Wtedy świat tylko o tym usłyszał,
teraz również zobaczy.
To będzie światowa sensacja. Ludzie muszą to obejrzeć.
Bo nikt już nie czyta.
Będziemy niewyobrażalnie sławni.
Jedyni ocalali.
Tym razem Randy wygrywa dziewczynę.
Jesteś niesamowita.
- Genialna ofiara. - Byłam taka wiarygodna.
Tyle kłamstw, że zaczęłam w nie wierzyć.
Jestem do tego stworzona.
Jak mogłaś?
Wiesz, czym było dorastanie w tej rodzinie?
Pokrewieństwo z tobą?
Nic tylko "Sidney to, Sidney tamto".
Oczko w głowie!
Teraz ja nim będę.
Wpadniesz.
Idziemy, Charlie.
Stój prosto i zdecydowanie.
Jak Billy i Stu.
Dawaj.
Dźgaj!
W serce?
Nie tak planowaliśmy.
Sam mówiłeś, Billy i Stu.
Trevor i ty.
Media wolą "jedynego ocalałego".
Zapytaj sam wiesz kogo. Trevor ci pomagał,
a ty wszystko obmyślałeś.
- Nawet twoi znajomi? - "Moi?"
Zejdź na ziemię, nie potrzebuję ich.
Tylko fanów.
Rozumiesz?!
Nie chciałam cię zabić,
tylko być tobą.
Co wymagało zabicia własnej matki, by trzymać się oryginału.
Chore, co?
Chore stało się normalne.
Ja też chcę swoje 5 minut!
Myślisz, że zrobię magisterkę, a potem do pracy?
Życie się upubliczniło, wszystko jest w sieci.
Tak teraz zdobywa się sławę.
Nie musisz nic robić.
Wystarczy mieć poryty życiorys.
Musisz zginąć. Takie zasady.
Nowy film, nowa seria.
A rola główna jest tylko jedna.
To koniec twojego debiutu.
Nie mów, że jesteś zaskoczona.
Żeż kurwa!
Jazda!
Sprawdzić wszystkie pokoje.
- Pamiętasz rysopis mordercy? - Co się tam stało?
Jak to jest być bohaterką?
Przeżyłaś. To najważniejsze.
Trevor i Charlie chcieli mnie zabić. Podobno zabili moją mamę.
- Robbie'ego i Kirby też. - Odpoczywaj.
- Jak pana żona? - Wyjdzie z tego.
Jeśli miałabym napisać książkę, to tylko z nią.
Pasowałybyśmy do siebie. Te same rany...
Przeżyłyśmy. Szkoda, że Sidney nie.
Sid wciąż walczy o życie.
Jest na intensywnej terapii.
Może przeżyje.
Co?
- Widziałam, jak Trevor ją zabija. - Nie mamy pewności.
Ale trzyma się.
Chcę ją zobaczyć.
Jest nieprzytomna. Może nic nie pamiętać.
Trzeba będzie jej przypomnieć.
W swoim czasie. Odpocznij.
Wyjdzie z tego?
Jest silna.
Teraz musi być.
Pytała o ciebie. Chce napisać z tobą książkę.
Mówi, że macie wspólne rany.
Dostała w ramię?
Skąd wiedziała, że ja też?
Cholera!
Nie chcesz zginąć.
Ktoś ty, Michael Myers?
Zapomnij.
No giń!
Jak tam szwy?
Hicks, biegiem do sali Sidney i wzywaj posiłki.
Robi się.
Tak to ma być?
Dom miał być zakończeniem. To...
- ...niedorzeczne. - Nazwij to alternatywnym zakończeniem.
- Nie wyplączesz się. - Jasne, że tak!
Spokojnie.
- A co z książką? - Sama ją napiszę.
Cholera!
Wyjmij broń, a zastrzelę Dewey'ego.
Mówię serio. Oddaj swoją broń.
Zrób to.
Musiałaś zgrywać bohaterkę?
Oddawaj broń.
Głucha?!
Dawaj broń!
Wstawaj.
I ręce nad głową.
Nie rób głupstw.
Ja wiem lepiej.
Wstawaj, dziwko.
Wstawaj!
Ruchy!
Idziemy. Rusz dupę.
Z przyjemnością cię załatwię.
Mogę coś powiedzieć przed śmiercią?
Co? "Proszę"?
Nie.
Uwaga.
Zapomniałaś najważniejszą zasadę remake'ów.
Nie zadzieraj z oryginałem!
- Czym oberwałem? - Nie pytaj.
Żyjesz?
Stała tuż za mną.
Jak zawsze.
Nieźle.
Ty żyjesz?
Noś kamizelkę. Chroń klatkę.
Dwóch rannych funkcjonariuszy.
Mam nowego podejrzanego.
Potrzebujemy lekarza!
Nie wiem, jak tobie, ale mnie jest lepiej.
Jesteśmy przed szpitalem, oczekując na wypowiedź ocalałej Jill Roberts.
Ocalała - tak zabrzmi reboot tej masakry.
Jill Roberts to nazwisko, które zapamięta cały świat.
...która własnoręcznie zatrzymała ten pochód śmierci.
Jill Roberts podniosła nas dziś na duchu.
Bohaterka jak z kina.
strona nie dla idiotów... ..:: www.napisy.jcom.pl ::..